The web address of TibetWrites has changed to https://www.tibetwrites.in
Please update any bookmarks or links, and spread the word.

Where Tibetans Write

Home > Poems > Memories of Lhasa

Memories of Lhasa

Shelkar Lingpa

Tuesday 2 July 2013, by Shelkar Lingpa

Although all phenomena are manifest due to causal factors,
Each and every instance is devoid of inherent existence,
O precious Lama, teacher of the infallible law of karma,
Pray bless me, your humble disciple, with compassion.

Like a dazed nomad without much learning and knowledge,
In essence, with excruciating longing for my beloved Lhasa,
The following muse gushes forth from my heart,
Pray my good friends, share with me these memories!

I miss Lhasa where
Flocks of cranes frolic in their teeming multitude
Spraying heavenwards shimmering arrays of crystal,
Where the great Kyichu river gently burbles past,
Majestically meandering its way down from the right.

I miss Lhasa where
The undulating valleys and wide open plains
Are bedecked with a garland of green meadows and trees,
Where the bright sun and the moon orbit unhindered,
Where the land is luxuriant, shimmering in glorious hues.

I miss Lhasa where
A period of dark foggy gloom that never seems to clear,
Such as that enveloping us here in depressive stupor, is unknown.
I miss the pristine Lhasa of cool summers and warm winters
Where merry people rejoice, resplendent in their festive best.

I miss Lhasa where
Fertile plains spread out like a lotus in full blossom,
Where craggy mountains bear the eight auspicious symbols,
Where the azure sky spreads out as round as a wheel,
Where the land abounds in auspicious signs and symbols.

I miss Lhasa where
Market places throng with happy, boisterous crowds
And charming damsels glide nimbly with perfect poise,
Where all the paragons of beauty come together
With beaming faces adorned with winsome smiles.

I miss Lhasa where
Occasionally, riches comparable to that of the God of Wealth
Abound - infinite in range and choice of goods imaginable,
Revelling in the variegated merchandise in the stores,
And Circumambulating the Barkor circuit time and again.

I miss Lhasa where
Unlike the frenzied haste of the good folk here,
People enjoy unhurried leisure with infinite patience,
Where people eat quietly and engage in honest labour,
Always fair and upright in all dealings and agreements.

I miss Lhasa where
In the spring season flowers blossom in riotous abundance,
People in droves frequent the parks for picnics and pleasure,
Where sounds from violins, harmonicas, flutes and horns
Compete to fill the air with a cacophony of myriad tunes.

I miss Lhasa where
Trays laden with the choicest of Chinese cuisine
Are brought with a flourish and placed on high tables,
And picking the delicacies of one’s own choice,
Guests relish every morsel with crunching delight.

I miss Lhasa where
Pretty barmaids like the winsome Nyin-nyin Metok,
Casting coquettish glances with bright flirtatious eyes,
Ply you with drinks saying, "Have it, Sir, Drink up, Sir",
Courteously serving never-ending rounds of beverages.

I miss Lhasa where
The power and glory of this holy Land of Dharma
Reverberated across the vast horizon in ancient times,
A holy place of patronage without miserly parsimony,
Where everyone makes generous offerings and donations.

I miss Lhasa where
Officials dressed in ample, flowing brocade costumes,
Confer and discuss all issues in depth with intelligence,
Hurriedly transcribe all religious and secular edicts
For prompt and expeditious implementation.

I miss Lhasa where
The State laws are a balance of stricture and leniency,
Where cases adjudged are as true as Brahma’s axis line,
Where false charges and excuses have no scope of prevailing,
Where each is judged on the basis of one’s own actions.

I miss Lhasa where
Officials in brocade gowns with tassels and cup pouches
And shady Mongolian hats, look bright as the rainbow,
Rushing about with Sogjil earrings swaying with each step,
While attentive personal attendants gather and wait to serve.

I miss Lhasa where
A thousand melodious tunes echo in music parlours
And scintillating voices captivate and overwhelm,
Where gentle touches with soft hands evoke heavenly bliss,
The gathering place of a bevy of vivacious beauties.

I miss Lhasa where
From time to time, masked dances, traditional opera
And other such graceful performing arts entrance crowds,
Each event attracting the involved gaze of all spectators,
Such occasions of merry festivities and holy worship abound.

I miss Lhasa where
In narrow alleyways and labyrinthine byways,
Even the disabled, the unsighted and old destitute beggars,
Inebriated senseless whether by sweet or bitter chang,
Straggling merrily to nowhere and sleeping anywhere.

Pray, listen to more of what I miss about Lhasa,
Physicians on whom we rely for our good health,
Dear friends for whom we harbour affection and love,
Kind and loving parents who make our homes cosy,
I miss Lhasa for all of them.

I miss Lhasa where
Amidst rows of flickering butter lamps and sumptuous offerings
Reside the two Jowo images of the Buddha in all their glory,
With reverential silence devotees go to receive blessings,
As they murmur prayers fervently for divine blessings.

I miss Lhasa where
Mountain passes, the abode of peaceful and wrathful deities,
Reverberate with earth-shaking “Ki! Ki! So! So!” invocations
As people string and hoist prayer flags of all hues and sizes,
And dense smoke from incense offerings billows heavenwards.

I miss Lhasa where
Devotees visiting and exploring the fabulous Potala Palace,
Upon seeing the holy chambers replete with precious artifacts,
Are moved to tears of sublime faith and devotion
And pearl-like teardrops roll down irrepressibly.

I miss Lhasa where
All the great and good Lamas seated on elevated thrones
Profess profound Mahayana teachings as profuse as rainfall
To large gatherings of devotees with folded hands
Listening with contemplative silence in stony courtyards.

I miss Lhasa where
Fathers, mothers and elderly folk in their multitude,
On tottering legs, barely able to keep steady,
With backs bent, prostrate and amble along the holy ’Ling-kor’,
Crowding the narrow dusty path bustling with pilgrims.

I miss Lhasa where
Priests rattle the damarus and clash the cymbals,
Spray heavenwards sweet scented petals and various grains
While chanting mantras like "Hum, Hum, Phat!, Phat!"
To banish afar hordes of quivering malevolent spirits.

I miss Lhasa where
Large and small Mani prayer wheels in their thousands,
When turned around for the benefit of sentient beings,
Their chimes seem to beckon, “Come!, Come!” to pilgrims,
As they whirr round and round in never ending cycles.

I miss Lhasa where
Monks and lay people, enriched with faith and spiritual wealth,
Outside spacious monastic compounds and porticos,
On well-worn slabs of stones or smooth wooden planks,
Glide back and forth in prostration to accumulate merit.

I miss Lhasa where
People from all directions converge for religious offerings,
The ocean of merit accumulated by these vast gatherings
Cannot be spilled even if shaken like an overflowing cauldron,
As their collective merit swirls and blesses the holy city.

I miss Lhasa where
Recognizing the rarity of attaining rebirth as a human being,
And the changeability, impermanence and fleeting nature of life,
People, empathizing with the acute suffering of lower realms,
Strive to attain the incomparable bliss of enlightenment.

I miss Lhasa where
A host of Lamas and Dakinis, as a matter of fact,
Dwell in the holy valleys, as multitudinous as the clouds,
Guide and help people like me and others with poor karma,
To be speedily set on the path of liberation.

I miss Lhasa where
The pure and altruistic minded, renouncing families,
Without hesitation or worldly attachment, get ordained,
With their dark hair shorn and donning maroon robes,
Join the community of orange and yellow-robed Sangha.

I miss Lhasa where
After years of contemplation on the Dharma teachings,
Somber, ocher-clad Geshes debate in wide open courtyards,
Refuting or positing views with emphatic clapping,
To dispel all doubts and erroneous views of the opponent.

I miss Lhasa where
Learned monks steeped in the tradition of Sutras and Tantras,
Seated neatly in rows and in one, well-synchronized tune,
Recite Buddhist prayer texts in sonorous tones,
The mere hearing of which prevents rebirth in lower realms.

I miss Lhasa where
In sundry peaceful hermitages in the surrounding hills,
Adepts have the power to cure one of physical ailments,
Despite the depression, tiredness or belligerence of some,
Nurturing all alike with compassion and equanimity.

I miss Lhasa where
Enticing worldly pleasures distract and inveigle the weak,
And the practice of the holy Dharma becomes but sporadic at best,
But disgust with Samsaric ways soon inspires a life of renunciation,
Generating spontaneous compassion for all sentient beings.

I miss Lhasa where
Conjectures, superstitions and imaginations,
The infinite range of ephemeral conceptions,
Each, through simultaneity of awareness and emptiness,
Is revealed as is in the great space of reality.

I miss Lhasa where
The dualistic perception of ego clinging,
Being laid dormant in the space of non-fixation,
Everything is seen vividly as being inherently empty forms,
Even the reverberating echoes are nothing but that.

I miss Lhasa where
Even I, like a deluded house rooster on a high pedestal,
With my two wings of altruism and self-interest
Waving and fluttering, call out in a dignified voice
Until my voice becomes weak and hoarse.

I miss Lhasa where
The ten moral virtues and happiness prevail,
Though not the birthplace of this ignoramus,
But being cast there by the force of karma,
Images of this central place pervade my memory.

With reminiscences of each and every facet of Lhasa,
I find myself, helplessly, staring at its horizon,
Beady-eyed, and from the depths of my throat
Sing these nostalgic tunes of longing, as is evident.

Given that the one and only Avalokitesvara
Is also resident here far away from Tibet these days,
And since Lhasa must decidedly feel bereft and forlorn,
O Friends, repose your faith and trust in Him here.

Surrounded by hordes of aggressive Chinese forces,
Taxed body and mind with unjust orders to do this and that,
And facing execution for the slightest error in addressing,
It’s impossible at present to wish for a return to Lhasa.

May I be able to,
Towards the end of this short human life, immediately
Exchange worldly pursuits for some quiet hermitage,
Where, with quivering eyes in peaceful contemplation,
Resume the practice of Dharma long neglected.

For many eons, time and again giving us birth as mothers,
All sentient beings, innumerable as the vast space,
Without exception, to the pure land of eternal bliss,
May I become the agent to deliver them speedily.

In these many colloquialisms this old man of yours,
Lacking both innate and learned powers of scholarship,
Penned these random feelings and thoughts, reading which,
A few wry smiles I naturally anticipate.

End of Memories of Lhasa by Miwang Shelkar Lingpa.

May it be auspicious!

༅༅།། དཔལ་གྱི་ཆོས་འཁོར་ལྷ་ས་དྲན་གླུ།

ཤེལ་དཀར་གླིང་པས་བརྩམས།

གང་གང་རྐྱེན་ལས་གྲུབ་པའི་དངོས་མ་ལུས།།
དེ་དེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་གྱུར་ཀྱང༌།།
བདེན་བདེན་རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་རྗེ་བླ་མ།།
མཁྱེན་མཁྱེན་ཉམས་ཆུང་བདག་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས།།

ཤེས་ཤེས་ཐོབ་ཐོབ་ཅང་མེད་འབྲོག་འཐོམས་ངས།།
རྡོག་རྡོག་དོན་སྙིང་ལྷ་ས་དྲན་དྲག་ནས།།
ཐོལ་ཐོལ་གང་ཤར་བྲིས་པའི་བླུན་གཏམ་ཞིག །
ཤོད་ཤོད་གཏོང་བས་གྲོགས་དག་ཚུར་གསན་དང༌།།

ཁྲུང་ཁྲུང་ངང་པ་མང་པོ་རྩེ་དགའི་གནས།།
ཆིལ་ཆིལ་རླབས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་མཁའ་ལ་འཕྱོ།།
ལྷུང་ལྷུང་སྒྲོག་པའི་ཆུ་ཆེན་སྐྱིད་ཆུ་ནི།།
དལ་དལ་གཡས་སུ་འཁོར་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

གཤོངས་གཤོངས་ས་གཞི་ཡངས་ཤིང་འཁོད་སྙོམས་པར།།
ལྗང་ལྗང་རྩྭ་དང་ཤིང་ནགས་ཕྲེང་བས་སྤྲས།།
འཚེར་འཚེར་ཉི་ཟླའི་བྱོན་ལམ་བདེ་བ་དང༌།།
སྣུམ་སྣུམ་བཀྲག་མདངས་ལྡན་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

མུན་མུན་སྨུག་པ་སངས་པའི་དུས་མེད་པ།།
ཛུབ་ཛུབ་ཐིབ་པ་འདི་འདྲ་མ་ཡིན་པར།།
བསིལ་བསིལ་དགུན་དུས་དྲོ་ལ་དབྱར་གྲང་ཞིང༌།།
མཆོར་མཆོར་རྒྱན་ཆས་སྤུད་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཐེར་ཐེར་ས་ལ་པད་མ་འདབ་བརྒྱད་དང༌།།
ཡོར་ཡོར་རིའི་ལོགས་བཀྲ་ཤིས་རྟགས་བརྒྱད་ཚང༌།།
ཟླུམ་ཟླུམ་འཁོར་ལོའི་དབྱིབས་འདྲ་ནམ་མཁའ་སོགས།།
མཚར་མཚར་ས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ལོང་ལོང་ཁྲོམ་མང་ཚོགས་པའི་དོ་ར་ན།།
ལྡེམ་ལྡེམ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྟོང་སྤྲོ་ཞིང༌།།
མཛེས་མཛེས་མ་ལུས་བསྡུས་པའི་ཡིད་འོང་མ།།
འཛུམ་འཛུམ་བཞིན་རས་ངོམས་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

བར་བར་རྣམ་སྲས་མཛོད་ལ་འགྲན་ནུས་པའི།།
ལེགས་ལེགས་དངོས་པོའི་འབྱོར་ཚོགས་དཔག་མེད་ཀྱིས།།
འཛག་འཛག་གཏམས་པའི་ཚོང་ཁང་བལྟ་བའི་ཞོར།།
ཡང་ཡང་བར་སྐོར་འཁོར་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

བྲེལ་བྲེལ་ཚུབ་ཚུབ་འདི་འདྲ་མ་ཡིན་པར།།
ལྷོད་ལྷོད་མི་རྣམས་ངང་རྒྱུད་ཆེས་རིང་ཞིང༌།།
མུར་མུར་ཁ་ཟས་བཟའ་ཞིང་དྲང་པོའི་ལས།།
བརྟན་བརྟན་ཏིག་ཏིག་བྱེད་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ལྷུག་ལྷུག་གྲོལ་བའི་མེ་ཏོག་བཞད་དབུས་སུ།།
དགའ་དགའ་སྐྱིད་སྐྱིད་གཏོང་དུ་གླིང་ཁར་ཕྱིན།།
ཙེའི་ཙེའི་འུའུ་འུའུ་འབའ་ཆ་ཧོར་གླིང་དང༌།།
ཨིའི་ཨིའི་འབི་ཤུའི་སྒྲ་ལྡན་ལྷ་ས་དྲན།།

ཞིམ་ཞིམ་རྒྱ་ཟས་བསྒྲིགས་པའི་གསོལ་སྒྲའོ་ནི།།
གཟེངས་གཟེངས་བཏེགས་ནས་སྐུ་མདུན་དུ་ཕུལ་རྗེས།།
གང་གང་བཟའ་བར་འདོད་པ་དེ་བླངས་ནས།།
ཧྲུག་ཧྲུག་སྒྲ་བཅས་གསོལ་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།
སྙིང་སྙིང་མེ་ཏོག་ལྷ་མཛེས་ཁྲུང་ཞུ་མས།།
ཟིམ་ཟིམ་མིག་གིས་ཟུར་མདའ་འཕེན་བཞིན་པར།།
བཞེས་བཞེས་མཆོད་མཆོད་སྨྲ་ཞིང་ཆང་རག་ནི།།
ཡང་ཡང་གུས་པས་འདྲེན་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཧོ་ཧོ་ཆོས་ལྡན་རྒྱལ་ཁབ་མངའ་ཐང་ནི།།
སྔོན་སྔོན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀུན་ཁེངས་འདྲ་བ།།
རྩི་རྩི་འཁུམ་འཁུམ་མེད་པར་སྦྱིན་གནས་ལ།།
མཆོད་མཆོད་སྦྱིན་སྦྱིན་འགྱེད་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

འཇོལ་འཇོལ་ཟ་འོག་གིས་བཀླུབས་དཔོན་རིགས་རྣམས།།
ཞིབ་ཞིབ་མོལ་མོལ་བློ་གྲོས་ལེགས་བསྡུར་ནས།།
འཁྱུག་འཁྱུག་ཡི་གེ་འབྲི་སོགས་བསྟན་སྲིད་དོན།།
འཕྲལ་འཕྲལ་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཚ་ཚ་འཇམ་འཇམ་ཟུང་འབྲེལ་རྒྱལ་ཁྲིམས་ནི།།
འཁྱོག་འཁྱོག་མེད་པ་ཚངས་པའི་ཐིག་ཤིང་འདྲ།།
གཡས་གཡས་གཡོན་གཡོན་ཁག་དཀྲི་མི་མཛད་པར།།
རང་རང་བྱེད་ལུགས་རྗེས་འགྲོ་ལྷ་ས་དྲན།།

ཆབ་ཆབ་ཕོར་ཤུབས་སྟོང་སྐུད་ཕོད་ཛར་དང༌།།
འཐིབ་འཐིབ་སོག་ཞྭའི་འཇའ་ལ་འགྲན་པ་ལ།།
ཕྲུལ་ཕྲུག་སོག་བྱིལ་འཕྱ་བས་དགོད་པ་འདྲའི།།
བསིར་བསིར་སྒེར་གཡོག་ཚོགས་ཡུལ་ལྷ་ས་དྲན།།

སྙན་སྙན་འགྱུར་ཁུག་སྟོང་ལྡན་གླུ་གཞས་སོགས།།
ཀྱུར་ཀྱུར་སྐད་ཀྱིས་བདག་ཡིད་བརྟན་པ་འཕྲོགས།།
འཇམ་འཇམ་ལག་པ་རེག་པས་བདེ་སྟེར་བ།།
གཞོན་གཞོན་བུ་མོའི་འདུ་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

སྐབས་སྐབས་འཆམ་དང་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་པ།།
ལིང་ལིང་གར་གྱི་ཉམས་འགྱུར་ལྟད་མོའི་ཚོགས།།
རེ་རེ་ལ་ཡང་མིག་ཁྲག་ཀུན་ལུག་པའི།།
དུས་དུས་མཆོད་མཆོད་མང་པོའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཁུག་ཁུག་ཀྱོག་ཀྱོག་འགྲོ་ལམ་གང་ཡོད་དུ།།
ངན་ངན་ཞ་ལོང་རྒན་བྱིས་སྤྲང་པོ་ཡང༌།།
མངར་མངར་སྐྱུར་སྐྱུར་ཆང་གིས་རབ་མྱོས་ཏེ།།
འཁྱོར་འཁྱོར་འགྲོ་ཞིང་ཉལ་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཕ་ཕ་ད་དུང་གསོན་དང་ཞུ་རྒྱུ་འདུག།།
གཅེས་གཅེས་ལུས་འདི་འཚོ་བྱེད་ལྷ་རྗེ་དང༌།།
དུང་དུང་བརྩེ་བ་ལྡན་པའི་མཛའ་གྲོགས་དང༌།།
བྱམས་བྱམས་ཕ་མའི་བསྟི་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

གསལ་གསལ་མར་མེ་ལ་སོགས་མཆོད་ཚོགས་དབུས།།
བརྗིད་བརྗིད་མཚན་དཔེའི་དཔལ་འབར་ཇོ་ཤཀ་གཉིས།།
གུས་གུས་མཆོད་མཇལ་ཞུ་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ།།
ཤོབ་ཤོབ་སྨོན་ལམ་འདེབས་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

ལ་ལ་དཔལ་ལྷ་ཞི་དྲག་བསྟི་གནས་སུ།།
ཀི་ཀི་སྭོ་སྭོའི་ང་ངོས་རི་རབ་ཀྱང༌།།
བེར་བེར་གཡོ་བའི་སྐད་དང་དར་འཕྱར་ཞིང༌།།
འཕྱུར་འཕྱུར་བསང་དུད་གཏོང་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཡོད་ཡོད་ལྟོས་ཤིག་གྲུ་འཛིན་གཞལ་མེད་ཁང༌།།
མེར་མེར་རྟེན་གྱིས་ཁེངས་པ་མཇལ་མ་ཐག།
ཧྲིག་ཧྲིག་མིག་ནས་དད་པའི་མཆི་མ་ནི།།
ཉིལ་ཉིལ་དབང་མེད་འབབ་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཆེ་ཆེ་བཟང་བཟང་བླ་མ་ཁྲིར་བཞུགས་ནས།།
ཟབ་ཟབ་ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཆར་འབབ་པའི་ཚེ།།
མང་མང་སྐྱེ་བོས་ལག་པད་བཟུང་བཞིན་པར།།
སིམ་སིམ་ཉན་པའི་ཆོས་རྭ་ལྷ་ས་དྲན།།

པ་པ་ཨ་མ་རྒན་པོ་མང་པོ་ཞིག།།
འདར་འདར་རྐང་པས་ལུས་པོ་ཐེག་དཀའ་རུང༌།།
སྒུར་སྒུར་ཕྱག་དང་སྐོར་བས་གླིང་སྐོར་ལམ།།
རོང་རོང་བསྐྱོད་པས་ཡོངས་ཁེངས་ལྷ་ས་དྲན།།

འཛྷིམ་འཛྷིམ་རྔ་སྦུག་དཀྲོལ་བའི་ཨ་མཆོད་རྣམས།།
འཐུལ་འཐུལ་མེ་ཏོག་འབྲུ་སྣ་འཐོར་བ་དང༌།།
ཧུཾ་ཧུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྔགས་སྒྲས་འདྲེ་རྒོད་དཔུང༌།།
འཁུམ་འཁུམ་རྒྱང་རིང་སྐྲོད་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཧྲིལ་ཧྲིལ་མ་ཎི་ཁྲི་བསྐོར་ཆེ་ཆུང་རྣམས།།
ཐིང་ཐིང་དྲིལ་བུའི་སྐད་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་ལ།།
བྱོན་བྱོན་ཞེས་པ་སྨྲ་བས་བསྐུལ་བ་བཞིན།།
འཁྱིར་འཁྱིར་བསྐོར་མི་མང་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

དད་དད་འཕགས་ནོར་ལྡན་པའི་སེར་སྐྱ་འགའ།།
ཞོར་ཞོར་འཁྱམས་རའི་སྒོ་མཆོར་ལ་སོགས་སུ།།
ལེབ་ལེབ་རྡོ་དང་པང་གཅལ་ཕྱག་གདན་སྟེང༌།།
ཤུར་ཤུར་རྐྱང་ཕྱག་གསོག་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཕྱོགས་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་མཆོད་སྦྱིན་སྤེལ་བའི་ཕྱིར།།
རུབ་རུབ་འདུས་པའི་སྐྱེ་བོའི་བསོད་ནམས་མཚོ།།
འཁྱོམ་འཁྱོམ་བགྱིས་ཀྱང་འཐོར་བར་མི་འགྱུར་བར།།
འཁྱིལ་འཁྱིལ་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

གཅིག་གཅིག་བསྐལ་བར་བརྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་རྟེན།།
ཡུད་ཡུད་ཚེ་ནི་མི་བརྟན་འགྱུར་བ་དང༌།།
སྡུག་སྡུག་ངན་འགྲོའི་དུ་ཁ་བསམ་བཞིན་དུ།།
ལེགས་ལེགས་ཐར་པ་སྒྲུབ་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

ཟེར་ཟེར་ཙམ་མིན་བླ་མ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས།།
ཕུང་ཕུང་སྤྲིན་ཚོགས་འཐིབས་ལྟར་ཡུར་དེར་བཞུགས།།
ཆུང་ཆུང་བདག་དང་བདག་འདྲའང་ཐར་ལམ་དུ།།
ཤར་ཤར་དཀྲི་བར་མཛད་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

དཀར་དཀར་ལྷག་བསམ་ལྡན་རྣམས་རང་ཁྱིམ་ནས།།
འཁོན་འཁོན་ཐོགས་ཐོགས་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང༌།།
ནག་ནག་སྐྲ་བཅད་ལུས་ལ་ངུར་སྨྲིག་གོས།།
དམར་དམར་སེར་སེར་གྱོན་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

ཐོས་ཐོས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་བསམ་བསམ་ནས།།
སེར་སེར་དགེ་བཤེས་ཚོགས་དབུས་རྩོད་པའི་ཚེ།།
ཐག་ཐག་ཕྱག་གི་སྒྲ་བཅས་ཐེ་ཚོམ་ཀུན།།
བསང་བསང་སེལ་བའི་ཆོས་ར་ལྷ་ས་དྲན།།

མཁས་མཁས་ལྡན་གྲོལ་གཉིས་ལྡན་དགེ་འདུན་རྣམས།།
འགྲིག་འགྲིག་གྲལ་ལ་འཁོད་ནས་དབྱངས་གཅིག་གི།།
འུར་འུར་ཆོས་སྒྲ་སྒྲོག་པ་ཐོས་པས་ཀྱང༌།།
འཇིག་འཇིག་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་ལྷ་ས་དྲན།།

འགྲམ་འགྲམ་རི་ཁྲོད་དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་བར།།
དཀྲོང་དཀྲོང་ལུས་གནས་བསྲངས་པའི་སྒོམ་ཆེན་འགའ།།
བྱིང་བྱིང་འཐིབ་རྨུག་ཁྲོ་རྒོད་སྐྱོན་མེད་པར།།
ཆམ་ཆམ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ཟིར་ཟིར་འདུ་འཛི་འདོད་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་བས།།
ཞོར་ཞོར་ཙམ་ལས་ལྷ་ཆོས་མ་ཁོམ་ཀྱང༌།།
ཏུར་ཏུར་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་སྙིང་རྗེ་སོགས།།
ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་ས་དྲན།།

འོལ་འོལ་སྣང་བ་རྣམ་རྟོག་མ་ལུས་དང༌།།
བུན་བུན་ཉམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་པ།།
རྗེན་རྗེན་རིག་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་པོར།།
སིབ་སིབ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ལྷ་ས་དྲན།།

ང་ང་བདག་བདག་ཟེར་བའི་གཉིས་འཛིན་ནི།།
ལྡན་ལྡན་འཛིན་མེད་དབྱིངས་སུ་བག་ལ་ཞ།།
ཝལ་ཝལ་སྣང་ཞིང་སྟོང་པའི་གཟུགས་སྣང་དང་།།
ལྷང་ལྷང་གྲགས་སྟོང་སྒྲ་སྒྲོག་ལྷ་ས་དྲན།།

ཐོམ་ཐོམ་ཁྱིམ་བྱ་བདག་ཀྱང་གོ་གནས་ཁྲི།།
མཐོ་མཐོའི་སྟེང་དུ་དོན་གཉིས་སྒྲོ་གཤོག་ཟུང༌།།
ལྷབ་ལྷབ་གཡོ་ཞིང་མགྲིན་པ་གཟེངས་བསྟོད་ནས།།
འཛེར་འཛེར་སྒྲ་སྐད་སྒྲོག་གནས་ལྷ་ས་དྲན།།

སྐྱིད་སྐྱིད་དགེ་བཅུ་ཚང་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་དེ།།
རྨོངས་རྨོངས་བདག་གི་སྐྱེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང༌།།
སྔར་སྔར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་དེར་འཕངས་པས།།
ལམ་ལམ་ཡིད་ལ་དབུས་ལྗོངས་ལྷ་ས་དྲན།།

དེ་དེའི་ལྷ་སའི་གནས་ལུགས་བསམ་བཞིན་དུ།།
ཅེར་ཅེར་མིག་གིས་ཕྱོགས་དེའི་ནམ་མཁའ་ལ།།
ཧྲིག་ཧྲིག་བལྟ་ཞིང་མགྲིན་པའི་ཀན་སྦུག་ནས།།
ཏོག་ཏོག་སྒྲ་ཡང་འབྱིན་པའི་ཚུལ་འདིར་གཟིགས།།

རེད་རེད་འོན་ཀྱང་ལྷ་གཅིག་སྤྱན་རས་གཟིགས།།
དེང་དེང་འདི་ན་བཞུགས་པས་ལྷ་ས་ཡང༌།།
ཅང་ཅང་ཞིག་ལས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས།།
ཀྱེ་ཀྱེ་གྲོགས་དག་འདི་གར་བློ་གཏད་བྱོས།།

ངར་ངར་རྒྱ་མིའི་དམག་གིས་མཐའ་ནས་བསྐོར།།
ཤོག་ཤོག་རྒྱུགས་རྒྱུག་ཁྲལ་གྱིས་ལུས་སེམས་མནར།།
ལབ་ལབ་ཚིག་གི་མཐོ་དམར་སྲོག་འདོར་བས།།
ད་ལྟ་ལྷ་ལྡན་ཡུལ་ལའང་ཞེན་ཆགས་ཆུང༌།།

ཐུང་ཐུང་ཚེ་མཇུག་འདི་ལ་འཁོར་བའི་ལས།།
ཅམ་ཅམ་རང་སར་བསྐྱུར་ནས་དབེན་གནས་སུ།།
ཟིམ་ཟིམ་མིག་གིས་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་བཅས།།
འཕྱལ་འཕྱལ་ལྷུང་བའི་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བ་དང༌།།

རིང་རིང་སྐལ་པར་ཡང་ཡང་ལུས་སྦྱིན་པའི།།
མ་མ་ནམ་མཁའི་མཐའ་མཉམ་འགྲོ་བ་ཀུན།།
ལྷག་ལྷག་ཤུལ་ཤུལ་མེད་པར་དག་ཞིང་དུ།།
མྱུར་མྱུར་འདྲེན་པའི་བྱེད་པོར་བདག་གྱུར་ཅིག །

དེ་དེའི་གྲོང་ཚིག་སྨྲ་བའི་ཕ་རྒན་བདག།།
སྦྱངས་སྦྱངས་སྦྱང་འབྲས་སྐྱེས་སྟོབས་གཉིས་ཀ་མེད།།
ཚོད་ཚོད་ཚོད་ལ་བྲིས་པ་འདིར་གཟིགས་དང༌།།
ཧེ་ཧེ་བཞད་མོ་ཤོར་པོ་ཁ་ཤས་ཡོད།།

(This poem of nostalgia for Lhasa was composed by Shelkar Lingpa in 1911-12 in Darjeeling, whilst in the service of HH the Thirteenth Dalai Lama during the short period of forced exile in India. The original poem in Tibetan was published by G. Tharchin at the Tibet Mirror Press, Kalimpong in 1965. Read the original in Tibetan if possible as something gets lost in translation.)

P.S.

Translated by T. D. Gonkatsang, Oxford, England

Reply to this article

Copyright TibetWrites 2004-2016

For information or to submit writings, please email support@tibetwrites.in

The web address of TibetWrites has changed to https://www.tibetwrites.in
Please update any bookmarks or links, and spread the word.